counter Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan... - Free Download Books
Hot Best Seller

Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan...

Availability: Ready to download

Een groot geheim verbindt de families Takma en Steyn de Weert. Langgeleden, toen zij nog in Indië woonden, is er een mysterieuze moord gepleegd waarover niemand meer wil praten. Toch komt de oude heer Takma elke dag op bezoek bij de oude moeder van Ottilie om hun verleden te bezweren. Ze zijn oud, stokoud en straks nemen ze het geheim mee in hun graf, denken ze. Als de zoon Een groot geheim verbindt de families Takma en Steyn de Weert. Langgeleden, toen zij nog in Indië woonden, is er een mysterieuze moord gepleegd waarover niemand meer wil praten. Toch komt de oude heer Takma elke dag op bezoek bij de oude moeder van Ottilie om hun verleden te bezweren. Ze zijn oud, stokoud en straks nemen ze het geheim mee in hun graf, denken ze. Als de zoon van Ottilie, Lot, met de kleindochter van de oude Takma wil trouwen, moeten de oude mensen echter ingrijpen, al willen ze hun geheim niet prijsgeven. Dan pas wordt duidelijk dat er meer mensen zijn die vele jaren door het geheim aan elkaar zijn verbonden en hoe bepaalde dingen níét voorbijgaan met de tijd.


Compare

Een groot geheim verbindt de families Takma en Steyn de Weert. Langgeleden, toen zij nog in Indië woonden, is er een mysterieuze moord gepleegd waarover niemand meer wil praten. Toch komt de oude heer Takma elke dag op bezoek bij de oude moeder van Ottilie om hun verleden te bezweren. Ze zijn oud, stokoud en straks nemen ze het geheim mee in hun graf, denken ze. Als de zoon Een groot geheim verbindt de families Takma en Steyn de Weert. Langgeleden, toen zij nog in Indië woonden, is er een mysterieuze moord gepleegd waarover niemand meer wil praten. Toch komt de oude heer Takma elke dag op bezoek bij de oude moeder van Ottilie om hun verleden te bezweren. Ze zijn oud, stokoud en straks nemen ze het geheim mee in hun graf, denken ze. Als de zoon van Ottilie, Lot, met de kleindochter van de oude Takma wil trouwen, moeten de oude mensen echter ingrijpen, al willen ze hun geheim niet prijsgeven. Dan pas wordt duidelijk dat er meer mensen zijn die vele jaren door het geheim aan elkaar zijn verbonden en hoe bepaalde dingen níét voorbijgaan met de tijd.

30 review for Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan...

  1. 5 out of 5

    Marc

    Wat een loodzwaar thema: het oud worden en het geheim dat maar een half geheim meer is. Centraal staat de gebrekkige menselijke communicatie en het drukkende noodlot (in Lot wordt de wraak van wat de ouden hebben uitgespookt inderdaad weer zichtbaar). In de marge schetst Couperus wel heel mooi de Haagse burgerlijkheid en hypocrisie. De stijl is heel realistisch, met nauwkeurige beschrijvingen zonder veel franje, zeker niet zo barok en impressionistisch alsDe stille kracht. Wat een loodzwaar thema: het oud worden en het geheim dat maar een half geheim meer is. Centraal staat de gebrekkige menselijke communicatie en het drukkende noodlot (in Lot wordt de wraak van wat de ouden hebben uitgespookt inderdaad weer zichtbaar). In de marge schetst Couperus wel heel mooi de Haagse burgerlijkheid en hypocrisie. De stijl is heel realistisch, met nauwkeurige beschrijvingen zonder veel franje, zeker niet zo barok en impressionistisch alsDe stille kracht.

  2. 5 out of 5

    Suzanne

    Echt een prachtig boek, dat ik las vanwege een cursus en een toneelstuk. Taalgebruik, opbouw en sfeer zijn van een andere tijd en toch werd ik meegesleept. Ik zág die oude mensen zitten en de dingen voorbijgaan. Ontroerend einde, de afsluiting van een tijdperk en de overstap naar modernere tijden.

  3. 5 out of 5

    Els Lens

    Er zijn 2 boeken van Couperus waaruit ik geregeld stukken herlees. Dat zijn Eline Vere en De stille kracht. Dat ga ik met "Van oude mensen..." niet doen. De mooie taal is er natuurlijk wel. Maar spannend vond ik het verhaal niet. Ik had gehoopt dat "het voorval" naar het einde toe tot in de puntjes beschreven zou worden, in een flashback. Maar nee, het verhaal dooft stilletjes uit, ... net zoals het leven van de zeer oude mensen. Toch heb ik nog enkele mooie citaten aangekruist: Blz.118: "Het was okt Er zijn 2 boeken van Couperus waaruit ik geregeld stukken herlees. Dat zijn Eline Vere en De stille kracht. Dat ga ik met "Van oude mensen..." niet doen. De mooie taal is er natuurlijk wel. Maar spannend vond ik het verhaal niet. Ik had gehoopt dat "het voorval" naar het einde toe tot in de puntjes beschreven zou worden, in een flashback. Maar nee, het verhaal dooft stilletjes uit, ... net zoals het leven van de zeer oude mensen. Toch heb ik nog enkele mooie citaten aangekruist: Blz.118: "Het was oktober: de ramen stonden open, en in een hevige lichtstroom der zon metaalkleurde donker de zee en rimpelde onder de brutale vegen van een opdriftigende mistral." Blz.207: "Voor zich zag hij de daverregenende noodlotnacht..." Blz.231: "Door de kamer braken de snikken van Ottilie Steyn, en steunde de adem der oude vrouw... Buiten weende de dooi aan de ramen."

  4. 4 out of 5

    Dolf van der Haven

    Couperus! Bij wie anders vind je zinnen als: "Het was oktober: de ramen stonden open, en in een hevige lichtstroom der zon metaalkleurde donker de zee en rimpelde onder de brutale vegen van een opdriftigende mistral." Exotische zinswendingen zijn hem niet vreemd, wat het in de 21e eeuw soms lastig maakt de zinnen te volgen. Maar de schoonheid van zijn schrijven maakt alles goed. Dat gezegd, de vele herhalingen van onnozele details (er wordt veel gestookt in de voorkamers en de pruimen op brandewij Couperus! Bij wie anders vind je zinnen als: "Het was oktober: de ramen stonden open, en in een hevige lichtstroom der zon metaalkleurde donker de zee en rimpelde onder de brutale vegen van een opdriftigende mistral." Exotische zinswendingen zijn hem niet vreemd, wat het in de 21e eeuw soms lastig maakt de zinnen te volgen. Maar de schoonheid van zijn schrijven maakt alles goed. Dat gezegd, de vele herhalingen van onnozele details (er wordt veel gestookt in de voorkamers en de pruimen op brandewijn zijn niet aan te slepen) zijn soms hinderlijk. Uiteindelijk is het allemaal een bevredigend drama.

  5. 5 out of 5

    Marjella

    This review has been hidden because it contains spoilers. To view it, click here. De Haagse romans van Louis Couperus zijn uniek in de Nederlandse literatuur. Van Oude Menschen, de Dingen, die voorbijgaan... is in mijn ogen het beste boek dat hij heeft geschreven. Heb je op de puntjes in de titel gelet? Bij Couperus zijn ook de puntjes belangrijk... Het boek zit goed in elkaar en Couperus verliest zich niet in bijvoeglijke naamwoorden en gezever over de Grote Dingen des Levens, iets wat in andere boeken wel kan gebeuren. Dit boek staat als een huis en het is niet zo dik als an De Haagse romans van Louis Couperus zijn uniek in de Nederlandse literatuur. Van Oude Menschen, de Dingen, die voorbijgaan... is in mijn ogen het beste boek dat hij heeft geschreven. Heb je op de puntjes in de titel gelet? Bij Couperus zijn ook de puntjes belangrijk... Het boek zit goed in elkaar en Couperus verliest zich niet in bijvoeglijke naamwoorden en gezever over de Grote Dingen des Levens, iets wat in andere boeken wel kan gebeuren. Dit boek staat als een huis en het is niet zo dik als andere romans. De sfeertekening is goed, de karakters zijn levendig en het draait om het Grote Geheim in de familie. Het is een serieus boek, maar er is ook humor. Als je heel goed leest. De familieleden die het geheim weten, denken dat ze de enigen zijn. Ze praten er niet (in de meeste gevallen) over met andere familieleden. Zo kan het gaan in families. Er wordt niet openlijk over gepraat, maar in het leven van de familieleden heeft het zijn sporen achtergelaten. Ik ben wel benieuwd naar hoe het toeging in de familie Couperus. Probeerde hij zich zoveel mogelijk aan te passen of deed hij dat alleen bij de familiebijeenkomsten. De heel dikke biografie van Couperus door Bastet staat op het lijstje van boeken die ik ooit moet lezen. Ik vermoed dat Couperus veel stof voor zijn romans kon vinden in zijn eigen familie. Wat vond die familie van zijn boeken? Ik kan me niet voorstellen dat ze in elk geval de Haagse romans niet lazen. En hij heeft zo veel geschreven. Ik vind het jammer dat veel lezers hem traag, langdradig, ouderwets of overdreven vinden. Waar hebben ze het over? Die Haagse romans kun je blijven lezen, boeken als Van Oude Menschen... blijven modern. Het gaat over de ouderdom, de familie, het gezin, de dood. De kritiek komt van lezers die geen geduld hebben. Ik kan dit boek aanraden voor elke lezer die in staat is om langzaam te lezen en goed na te denken over wat er staat. Als je dat doet, ontdek je de humor. Let op Ina!

  6. 5 out of 5

    Gitta

    Read in Dutch In an attempt to start reading more of my mother tongue's classics, I've made a list of the Dutch literary canon. As one of the most recognisable authors and one I know my mother appreciated reading, I've started with Louis Couperus. I first read his "Psyche", which is purposefully written in a very archaic language, which had me wonder just how bad my grasp of the Dutch language had become as I frequently found myself in need of a dictionary/the internet. This affirmed my need for Read in Dutch In an attempt to start reading more of my mother tongue's classics, I've made a list of the Dutch literary canon. As one of the most recognisable authors and one I know my mother appreciated reading, I've started with Louis Couperus. I first read his "Psyche", which is purposefully written in a very archaic language, which had me wonder just how bad my grasp of the Dutch language had become as I frequently found myself in need of a dictionary/the internet. This affirmed my need for reading more books in Dutch, I felt. Van oude menschen, however, wasn't written in the same tone. Despite being over a hundred years old, this work has withstood time well and I thoroughly enjoyed being able to see the changes the Dutch language has undergone. Syntax that has fallen out of use in contemporary Dutch, which, to a modern reader, more closely resembles modern English. As well as the collapse of words being emphasised through spelling, e.g. the use of "weêr", rather than modern "weer" to denote the omission of the "d": "weder"; which you normally don't realize are the same words. I won't give away much of the story. The allure of this book is in it's subtle character development and the language used. As one of the best works of Dutch literature, I can but only recommend you read this.

  7. 5 out of 5

    Bibliofilos

    Prachtig en niet gedateerd. Als audioboek beluisterd, werkelijk geniaal voorgelezen door Henk van Ulsen. Bijzondere quotes op bijna elke pagina, zoals ‘Altijd, altijd maar werken; dan dacht je zo niet aan je eigen en aan al die angstige dingen. En al werkende, verdorde en verwelkte je wel, maar je verdorde en verwelkte zonder veel tijd te hebben er over te tobben...’ Het boek bouwt heel rustig op en neemt de tijd om de karakters neer te zetten. Zet uiteen hoe een familiedrama soms generaties lang Prachtig en niet gedateerd. Als audioboek beluisterd, werkelijk geniaal voorgelezen door Henk van Ulsen. Bijzondere quotes op bijna elke pagina, zoals ‘Altijd, altijd maar werken; dan dacht je zo niet aan je eigen en aan al die angstige dingen. En al werkende, verdorde en verwelkte je wel, maar je verdorde en verwelkte zonder veel tijd te hebben er over te tobben...’ Het boek bouwt heel rustig op en neemt de tijd om de karakters neer te zetten. Zet uiteen hoe een familiedrama soms generaties lang invloed kan hebben. Werkelijk, men zou meer Couperus moeten lezen.

  8. 5 out of 5

    Sabine

    In heerlijk ouderwetsche taal wordt een periode uit het leven van de families van de oude meneer Takma en de oude mevrouw Dercksz, die door een groot geheim met elkaar verbonden zijn, beschreven. Hoewel Couperus niet de meest toegankelijke schrijver is, ervoer ik het boek bij vlagen hilarisch. Zoals wanneer de angst om oud te worden van Lot beschreven wordt, of de onmogelijke nieuwsgierigheid van Ina.

  9. 4 out of 5

    Bart Van den Bosch

    Schitterend boek. Opvallend modern qua taal en zeden. Couperus schrijft zeer poetisch, het ritme van het Nederlands is steeds perfect. Mooie beeldspraken. Subtiele ontleding van de gevoelens van de personages. Aanrader.

  10. 4 out of 5

    Alex

    If I had to choose one book that distinguishes Dutch literature, this would be it. I don't know that there is a modern English translation, but there should be.

  11. 5 out of 5

    Lotte

    Curious novel about a family with a dark past, very weirdly written. Yet it still intrigued me.

  12. 5 out of 5

    Anton Segers

    Een eerste lezing leverde 4 sterren op: Couperus' psychologische inzichten en krachtige personagetekening, zijn begeestering en empathie, zijn creatief taalgebruik doen alle modern aan. Bij herlezing stuit ik hier wel op de eentonige plotopbouw en de talrijke herhalingen, schrappen is de kunst, Louis! Een aparte pluim voor de geniale lezing door de grote Henk Van Ulsen bij het luisterboek.

  13. 5 out of 5

    Saskia

    Ik nam mij voor om in 2017 vijf klassiekers te lezen en dit was de eerste. Dat viel helemaal niet tegen! Een boek dat meer dan honderd jaar jaar geleden is geschreven, maar helemaal niet traag aanvoelt. Dat is bijzonder! Couperus valt midden in het verhaal, gebruikt veel dialoog en subtiele spanningsbogen. Ik werd direct gegrepen door het verhaal van de families Dercks en Takma en bleef dat tot het eind. De personages zijn wel wat eendimensionaal, maar daarmee ook wel erg vermakelijk. Zoals bijvo Ik nam mij voor om in 2017 vijf klassiekers te lezen en dit was de eerste. Dat viel helemaal niet tegen! Een boek dat meer dan honderd jaar jaar geleden is geschreven, maar helemaal niet traag aanvoelt. Dat is bijzonder! Couperus valt midden in het verhaal, gebruikt veel dialoog en subtiele spanningsbogen. Ik werd direct gegrepen door het verhaal van de families Dercks en Takma en bleef dat tot het eind. De personages zijn wel wat eendimensionaal, maar daarmee ook wel erg vermakelijk. Zoals bijvoorbeeld nicht Ina die enorm nieuwsgierig is en erg op geld bewust. Ze vraagt voortdurend naar geschatte fortuinen, maar zegt er dan bij: Niet dat mij dat interesseert, geld is le moindre de mes soucis. Ja, ja, denkt iedereen en Ina is dan ook uiteindelijk ongeveer de enige die niets te horen krijgt van het familiegeheim! Het is misschien niet helemaal eerlijk om geen vijf sterren te geven, omdat mijn bezwaren echt komen omdat we nu meer dan een eeuw verder zijn. De zinnen lopen vaak niet als moderne zinnen en het typisch naturalistische lot, de hysterie en de vergankelijkheid worden wel erg breed uitgemeten. Maar dat zijn kleine dingen, het boek blijft nog steeds de moeite waard voor de hedendaagse lezer. Al is het maar voor een prachtig inkijkje in een redelijk welgestelde Haags Indische familie rond 1900.

  14. 5 out of 5

    Gijs Grob

    Ik moet bekennen dat ik aarzelde om Couperus te lezen, bang voor oversentimentele passages en lange beschrijvingen. Praktisch niets daarvan in 'Van oude menschen...'! Dit is een opvallend dialoogrijke, vlotte roman, van iedere omgevingsbeschrijving verstoken. De roman gaat inderdaad vooral om oude mensen (de meeste personages variëren van 60-97 jaar) en het woord 'oud' komt veelvuldig voor (de jongste hoofdpersoon, Lot, is 38 en vooral heel bang om oud te worden). De roman draait om een familieg Ik moet bekennen dat ik aarzelde om Couperus te lezen, bang voor oversentimentele passages en lange beschrijvingen. Praktisch niets daarvan in 'Van oude menschen...'! Dit is een opvallend dialoogrijke, vlotte roman, van iedere omgevingsbeschrijving verstoken. De roman gaat inderdaad vooral om oude mensen (de meeste personages variëren van 60-97 jaar) en het woord 'oud' komt veelvuldig voor (de jongste hoofdpersoon, Lot, is 38 en vooral heel bang om oud te worden). De roman draait om een familiegeheim dat de lezer vrij snel komt te weten, maar de meeste personages niet. Veel meer echter is het een sterk familieportret, vol levensechte personages en doordrenkt van de absurdheid van het leven en hoe belangrijk het is om hierin keuzes te durven maken. De vele hoofdpersonen en de ingewikkelde familierelaties maken het de lezer soms moeilijk (ik heb maar even zelf een stamboom gemaakt om te onthouden wie wie was), maar Couperus trekt de lezer verder met gemak deze nogal disfunctionele en deels hypocriete familie vol uiteenlopende karakters in. Zelfs het onbeduidendste personage wordt levensecht neergezet. Een sterk en opvallend modern boek en dus een terechte klassieker.

  15. 5 out of 5

    José Muylaert

    Hoewel er niet heel erg veel gebeurt in het boek, zit er wel een fijne spanningsboog in en blijft het verhaal boeien. Het verhaal, van een Haagse familie, met een Indisch verleden en een groot geheim. De dingen, die voorbij gaan, gaan sommige mensen te langzaam voorbij, maar dát ze voorbij gaan, komt in het boek steeds terug. Verder valt er wat mij betreft vooral te genieten van Couperus' taalgebruik, zijn beschrijvingen van situaties en mensen. De oude mensen kan hij tamelijk onflatteus, vilein h Hoewel er niet heel erg veel gebeurt in het boek, zit er wel een fijne spanningsboog in en blijft het verhaal boeien. Het verhaal, van een Haagse familie, met een Indisch verleden en een groot geheim. De dingen, die voorbij gaan, gaan sommige mensen te langzaam voorbij, maar dát ze voorbij gaan, komt in het boek steeds terug. Verder valt er wat mij betreft vooral te genieten van Couperus' taalgebruik, zijn beschrijvingen van situaties en mensen. De oude mensen kan hij tamelijk onflatteus, vilein haast, neerzetten. “Een angst vertrok de gerimpelde rondheid van zijn kolossalen ouden monnikskop, gladgeschoren, met ingevallen mond, die nu, open, kwijl over de bange lippen liet vloeien tusschen de afgebrokkelde tanden.” "... Geen menschen, geen mannen meer, maar béesten, die om een wijfje vechten... Geen andere gedachten in hun roode hersenen en voor hun rooden blik, dan hun passie, en hun jaloezie, en hun wraakzucht... "

  16. 4 out of 5

    Hellen

    Heerlijk taalgebruik en treffende beschrijvingen: Blz. 78: "-Ik? Ben IK jong? - Ja kind, ben jij niet jong...? - Maar, meneer Takma, ik ben al zestig! - Ben jij al zestig...? Ben jij al zestig...? Kind! Ben jij al zestig? (...) Neen, je moet je vergissen... Je kàn nog geen zestig zijn... - Ja heusch, meneer Takma, heusch hoor: ik ben zestig! - Ach, Lietje, kind... ben jij... al... zòo oud! Hij zocht... en sloot de oogen. - Al zestig! mompelde hij." Helaas is het verhaal, net zoals de oude menschen en de Heerlijk taalgebruik en treffende beschrijvingen: Blz. 78: "-Ik? Ben IK jong? - Ja kind, ben jij niet jong...? - Maar, meneer Takma, ik ben al zestig! - Ben jij al zestig...? Ben jij al zestig...? Kind! Ben jij al zestig? (...) Neen, je moet je vergissen... Je kàn nog geen zestig zijn... - Ja heusch, meneer Takma, heusch hoor: ik ben zestig! - Ach, Lietje, kind... ben jij... al... zòo oud! Hij zocht... en sloot de oogen. - Al zestig! mompelde hij." Helaas is het verhaal, net zoals de oude menschen en de Dingen, ietwat traag. Blz. 62: "Hij begreep niet waarom hij zoo oud moest worden, terwijl de dingen zoo langzaam voorbij gingen, stille voorbij, maar zóo slepend, als waren ze, de dingen van vroeger, spoken, die slierden heel lange sluiers langs heel lange paden, en als ritselden de sluiers over de warrelende bladeren, die neêrdwarrelden over het pad"

  17. 5 out of 5

    Raymond

    Als 18 jarige heb ik het boek al eens gelezen. Toen vond ik het vooral een spannend en fascinerend boek. Wat was er gebeurd zestig jaar eerder in Indië en wie wisten er van. Meer dan veertig jaar later heb ik het boek met een andere bril gelezen. Wat mij opviel was hoe een oude geschiedenis zo'n invloed kan hebben op de hele familie. De enige manier om er aan te ontkomen is door te emigreren. Ik heb er verstandig aangedaan om Den Haag te verlaten. Toch mis ik soms het Statenkwartier en de Fred.

  18. 5 out of 5

    Henk

    Ondanks de leeftijd van het boek vond ik de beschrijving van knellende familiebanden en stereotype maar nog steeds zeer herkenbare familieleden zeer goed getroffen. De steeds uitbreidende speculaties over het familiegeheim enerzijds, en de aftakelende romance van de pasgetrouwden anderzijds, boeiden me ondanks dat ik het taalgebruik eerst best hermetisch en bloemig vond.

  19. 5 out of 5

    Leo

    Prachtboek!

  20. 5 out of 5

    Zesiram

    Wat een traag boek zeg, moeilijk om doorheen te komen, de verhaallijnen zijn zo in elkaar gewikkeld dat ik soms het overzicht kwijt was.

  21. 4 out of 5

    Jeroen Sytsma

    Oud worden als grootste ramp ... Bijna 50 was een goed moment dit boek te lezen! Ik herken de angst grotendeels niet. Ik waardeer de levenservaring die met de jaren komt. Aan de andere kant: soms loop ik, na een bezoekje als pastor, een bejaardenhuis uit en moet dan diep zuchten. Hoe ik me dan voel komt dichter in de buurt van de diepe angst van Lot. Mooi, goed geschreven en gevoelig portret van een familie rond een geheim. Terechte klassieker. Bijzonder vond ik de evenwichtige tekening van de hoo Oud worden als grootste ramp ... Bijna 50 was een goed moment dit boek te lezen! Ik herken de angst grotendeels niet. Ik waardeer de levenservaring die met de jaren komt. Aan de andere kant: soms loop ik, na een bezoekje als pastor, een bejaardenhuis uit en moet dan diep zuchten. Hoe ik me dan voel komt dichter in de buurt van de diepe angst van Lot. Mooi, goed geschreven en gevoelig portret van een familie rond een geheim. Terechte klassieker. Bijzonder vond ik de evenwichtige tekening van de hoofdpersonen. Ottelie is enerzijds een onuitstaanbare vrouw, die haar drie mannen is gaan haten. Maar in de reflectie van zoon Lot op haar, ga je toch voor haar voelen. Lot zelf stoot af met zijn fatalistische angst voor ouder worden en zijn egoïsme, maar is tegelijk de enige die zijn moeder goed aanvoelt. Bovendien groeit hij in zijn liefde voor zijn vrouw Ellie, tot zijn eigen verbazing. Het boek kent veel verrassend moderne elementen (en vormt daarmee een correctie op vooroordelen die je al snel hebt op het Nederland van 100 jaar geleden): Een vrouw in haar derde huwelijk, een stel dat trouwen niet nodig vindt, een stel dat geen kerkelijk huwelijk wil, een LAT relatie en de ene stedentrip na de andere.

  22. 5 out of 5

    Mirella Ducasteele

    Gekocht in de kringwinkel omdat ik alle klinkende namen wil lezen. Ik lees hier vaak:' ik maak een schema met de namen om er nog aan uit te raken'. Had ik nog nooit gedaan. Tot nu: een kat vindt zijn jongen niet terug. Drie keer veranderen van echtgeno(o)t(e), drie keer vrouwen met de naam Ottilie, Lot die eigenlijk Charles heet, ... Natuurlijk heeft het wel wat, deze meer dan een eeuw oude thriller. De moeilijke (eigenlijk niet moeilijk, maar ongewoon omdat ze zo verouderd is) taal en de complexe Gekocht in de kringwinkel omdat ik alle klinkende namen wil lezen. Ik lees hier vaak:' ik maak een schema met de namen om er nog aan uit te raken'. Had ik nog nooit gedaan. Tot nu: een kat vindt zijn jongen niet terug. Drie keer veranderen van echtgeno(o)t(e), drie keer vrouwen met de naam Ottilie, Lot die eigenlijk Charles heet, ... Natuurlijk heeft het wel wat, deze meer dan een eeuw oude thriller. De moeilijke (eigenlijk niet moeilijk, maar ongewoon omdat ze zo verouderd is) taal en de complexe familiebanden vertragen het verhaal. Over spijt en over het meeslepen van geheimen, over (te) oud worden en over oud worden, maar (te) jong willen blijven. Tja, blij dat ik het gelezen heb, maar ik schuif 'Eline Vere' toch wat verder door naar beneden in de stapel.

  23. 4 out of 5

    Janneke

    Het "grote ding" dat al 60 jaar het leven van een viertal mensen beheerst en waarvan gedacht wordt dat het over zal zijn als drie van de vier mensen er niet meer zullen zijn. Dit drietal is echter al heel oud als het boek begint. Wat bindt hen behalve het "grote ding" en is het inderdaad verdwenen met hun overlijden? Couperus heeft er een boeiende roman over geschreven in misschien voor ons wat ouderwets, maar toch heel mooi taalgebruik. Ik heb het boek met veel plezier gelezen.

  24. 5 out of 5

    Wil Van der heide

    Pg 204: Sedert hij (Anton) zo heel oud werd, dat hij zich tot nutteloze en onvoorzichtige dingen, zoals dat van het wasmeisje, verleiden liet, hield hij zich maar liefst stil, in zijn wolken van rook, en riep hij de tuinen van lust op, die hij niet verklapte, en waar niemand hem zoeken zou. Daarom sneukerde hij stilletjes blij, in zijn meer en meer verbroeiende gedachte, – want hij werd héél oud –; (…).”

  25. 4 out of 5

    Dave

    Heerlijk trage psychologische thriller met als toneel de decadente haagse salons van begin 1900 afgewisseld met wat vlagen dreigend Indie. De beschrijving van het elitaire haagse leven ligt onder een zware wolk van het verleden. De kunstzinnige woordkeuze en zinsopbouw werken hypnotiserend en voeren je mee in het tragische en noodlottige verhaal wat langzaam en onafwendbaar op de ondergang afstevent.

  26. 5 out of 5

    Eva Smitt

    Ik las dit boek voor het eerst toen ik een jaar of 13 was en vond het prachtig. Pure poëzie. Al jaren wilde ik het nog een keer lezen maar was bang dat het dan tegen zou vallen. Tot ik het tegenkwam op Storytel, voorgelezen door Henk van Ulsen. Dit kon niet fout gaan, Henk van Ulsen! Fantastische acteur. En inderdaad, alsof je een hoorspel luistert. Dikke aanrader.

  27. 4 out of 5

    Carianne Buurmeijer

    Gelezen in de hertaling van Michelle van Dijk. Jaren terug niet verder gekomen dan de passage waarin Harold voor het eerst het ding benoemt; de herhalingen en trage ontwikkeling weerhielden me van het dóórlezen. In de hertaling is de herhaling gebleven en er is niet geknipt. Toch leest het sneller, en al doorlezend is het moeilijk te stoppen: een pracht van een roman.

  28. 4 out of 5

    Eva

    This review has been hidden because it contains spoilers. To view it, click here. Couperus wist wat van het leven! En dan vooral, lijkt het, van hoe het voorbij gaat. Iedereen klampt zich wel ergens aan vast: ziet het, ervaart het, betwijfelt het, en verwerpt het plots. Een herinnering aan één (mis)daad van hartstocht verworven in een verhaal vol treurigheid van het dagelijks bestaan. Héél mooi.

  29. 4 out of 5

    Lieven Rappé

    Wat gedateerd, maar toch...wat een hoop herkenningspunten over oudere mensen zoals er ook vandaag nog zijn. Denk er gewoon een flatscreen bij, en de gesprekken en interesses lopen niet zo ver uit elkaar. Helaas ...

  30. 4 out of 5

    Isadora Goudsblom

    3.5 sterren.... vermakelijk, maar eerder vanwege de ouderwetse stijl dan het werkelijke verhaal, gaat toch wel erg lang door

Add a review

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading...
We use cookies to give you the best online experience. By using our website you agree to our use of cookies in accordance with our cookie policy.